Grenzen aangeven.

Dit blog bericht komt vanaf mijn oude website. Oorspronkelijk geplaatst op 29 oktober 2018. Veel leesplezier! Liefs Diana

Wat mij opgevallen is, ik trek altijd mensen aan die niet goed zijn in hun grenzen aangeven.
Of het nu is, in mijn Praktijk; mijn cliënten, of de kandidaten voor mijn workshops. Of in het dagelijks leven. Mensen hebben moeite met grenzen aangeven en op de één of andere manier is het “mijn taak” om mensen in te laten zien, hoe het wel kan.

Zelf kon ik het ook niet, ik durfde nooit nee te zeggen, maar door diverse (heftige) ervaringen in mijn eigen leven, heb ik heel goed geleerd om mijn grenzen aan te (kunnen) geven.

Het is zo makkelijk, om maar te geven, te geven en te geven. Het is zo fijn als je ziet dat een ander blij wordt van datgene wat jij voor haar of hem doet. Niets fijner dan een stralende (glim)lach te zien en iemand die blij is in plaats van verdrietig. Of iemand die schrikt van iets dat wordt gezegd.

We hebben zelf al snel het idee dat we een onaardig of onvriendelijk persoon zijn (een bitch, dat woord komt ook vaak tevoorschijn), als we tegen iemand “nee” (durven) zeggen. Of als we tegen de woorden van een ander ingaan. Als onze beleving anders is, dan de ander naar voren brengt.

Het is al heel snel een automatisch systeem, om met een ander mee te gaan. Dat is tenslotte makkelijker (je valt niet op, je trekt geen aandacht, je hoeft niets uit te leggen, je bent er snel van af). Mensen die met de rest meegaan trekken geen aandacht naar zich toe, krijgen geen oordelen over zich heen (althans, een heel stuk minder, want oordelen zijn er over het algemeen heel erg veel).

Als je de ander helpt en altijd klaarstaat, met een daad, een lief woord, hulp, even de tijd nemen, je eigen zorgen aan de kant zetten, de ander meteen te hulp schieten terwijl je zelf nog zoveel te doen hebt.
Het lijkt allemaal heel onschuldig, maar de mensen die alleen maar geven, vinden het heel erg moeilijk om te ontvangen. Ze geven niet aan één persoon, nee, aan velen. De personen die “vragen”, weten de gevende persoon altijd wel te vinden. Alsof ze als een magneet aangetrokken worden. “Ah, wat maakt het uit”, “het zijn maar een paar minuten”, ik merk er niks van in mijn eigen tijd en het doet ook niets met mij”. “Ik zit goed in mijn vel”, “ik kan het wel hebben, het heeft geen invloed op mij”.

Maar waarom wordt het dan toch steeds onrustiger binnenin? En word je steeds weer geconfronteerd met dat stemmetje, van binnenuit, wat zegt; “iets klopt niet helemaal”, “iets voelt niet helemaal goed”. “Er mist een balans”, “maar waar komt het vandaan?”

Hoe komt het dat je steeds meer behoefte hebt aan rust? En voelt al die drukte eigenlijk helemaal niet goed meer? Lijkt het wel alsof niemand je meer met rust laat (en het kan ook slechts om één persoon gaan, het effect is hetzelfde als het er één of meerdere zijn. Vaak begint het bij één en als je het van daaruit niet inziet, volgen er meerdere personen jouw kant op).

Je voelt je steeds leger, je energie loopt weg, je hebt een lek. Waar komt het vandaan?

Begin eerst eens bij jezelf. Kan jij naast alleen maar te geven, hulp te bieden, er voor de ander te zijn (of het nu professioneel is of privé), ook jezelf op plek één zetten?

Durf jij ook eens “nee” te zeggen, als het je niet uitkomt om er voor de ander te zijn?
Durf jij te kiezen op het moment dat het echt voor jezelf nodig is?
Durf jij te zeggen dat het nu niet uitkomt?
Durf jij te zeggen, dat het eenrichtingsverkeer is?
Dat jij er alleen maar voor de ander bent?

Dat jij ook je eigen ruimte en moment van rust nodig hebt?
Dat als je altijd voor de ander aanwezig bent, je jezelf ontkent?

Dat je alleen maar de hulp kunt zijn, als je bij jezelf begint?
De basis in jou ligt en vanuit overvloed voor jezelf, je altijd genoeg hebt om weg te geven, maar je nooit leeg zult zijn, omdat je altijd genoeg voor jezelf over hebt?

Als je aan dit motto voorbij gaat, je het een hele tijd vol kunt houden, maar altijd jezelf op een gegeven moment tegenkomt?
Weet je nu waarom er zoveel burn-outs zijn? (en maar doorgaan, doorgaan en doorgaan en jezelf vergeten)
Een menselijk lichaam veel kan verdragen, maar vroeg of laat met signalen komt?
Die vaak genegeerd worden en dan in versterkte of dubbele hoeveelheden alsnog weer naar je toekomen?

Net zolang tot jij inziet, dat er heel hard geroepen wordt, dat je op een onjuiste en onnatuurlijke manier bezig bent?
Dat je nu echt naar jezelf in de spiegel mag kijken, met een eerlijke en oprechte zelfreflectie.
Zien dat je nu ingaat tegen wie jij bent.

Je mag gaan staan en kiezen voor jezelf.
Jij altijd op plek één
En dan volgt de rest
Jij er zo voor iedereen kunt zijn
Maar toch niet wegloopt voor jezelf
Je alles aankunt
Want je hebt altijd een reservetank

Die tank ben jij en is gevuld met liefde voor jezelf

Alleen vanuit zachtheid, ruimte en rust, zelfreflectie en eerlijkheid
Zet jij jezelf op één

Geen egoïsme, geen verwaandheid
Dit is de wet van dit leven
Alleen vanuit onvoorwaardelijke liefde voor jezelf
Kun je onvoorwaardelijk geven

Want in dit geven, ontvang je terug

En dat is waar het in het leven allemaal om draait

De balans, in alles, de balans in saamhorigheid.

Wil jij graag meer weten, wat de mogelijkheden voor jou zijn, omdat je misschien niet weet hoe jij uit je patroon van teveel geven, kunt opstaan? Neem gerust contact op, dit is mijn specialiteit en ook voor jou is er een mogelijkheid om deze balans te vinden.
info@defluisteringinjou.nl of zie pagina contact

Over dit onderwerp zal ik nog meer schrijven, er zijn zoveel mogelijkheden, maar ook vooral zoveel “problemen” waar mensen in het dagelijks leven tegenaan lopen en het zelf helemaal niet beseffen. Ik laat je graag zien hoe je dit patroon kunt doorbreken.

Ook met de juiste stenen kom jij (meer) in je eigen kracht te staan. Hoe ze jou de juiste steun, begeleiding en informatie geven over jezelf en over jouw weg in het leven. Je kunt bij mij een sessie volgen met alle handleidingen hoe jij alles kunt halen uit de stenen die jij al hebt, of de nieuwe stenen die je hier kunt ontdekken.
Naast een sessie ben je ook altijd van harte welkom om de stenen vrijblijvend te komen bekijken en te ervaren wat ze jou “vertellen”. Neem dan even contact op, of kijk op de pagina’s bewustwording, edelstenen en hun energie, één met de natuur en reading.

Lieve groet, Diana

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Hier te koop: Een stille fluistering; mijn eerste gedichtenbundel; als steun bij het verlies van een dierbare.

Davida remedies; hulp en kracht voor jouw eigen herstel.

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief. Je ontvangt een e-mail met link om jouw aanmelding te bevestigen (kijk ook bij spam/ongewenste mail).

Ontvang een melding per e-mail als er een nieuwe blog is geplaatst

Schrijf je hier in